Pomor.2007.100.1600
KOMUNIKAT Nr 3
Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni
z dnia 7 maja 2007 r.
w sprawie wytycznych dla armatorów o rodzaju, ilości i rozmieszczeniu sprzętu gaśniczego (pożarniczego) na statku oraz w sprawie opracowywania i przechowywania planów ochrony przeciwpożarowej statków morskich
(Gdańsk, dnia 23 maja 2007 r.)
Na podstawie § 21 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2005 r. sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie (Dz. U. Nr 174, poz. 1452, z 2006r, Nr 73, poz. 515) podaje się do wiadomości, co następuje:
§ 1. Ustala się wytyczne dla armatorów:
	1)	w sprawie rodzaju, ilości i rozmieszczenia sprzętu pożarniczego stanowiące Załącznik Nr 1 do niniejszego komunikatu,
	2)	w sprawie opracowywania i przechowywania planów ochrony przeciwpożarowej statków morskich stanowiące Załącznik Nr 2 do niniejszego komunikatu.
§ 2. Wytyczne obowiązują armatorów statków morskich z wyjątkiem:
	1)	jednostek pływających marynarki wojennej, straży granicznej oraz policji,
	2)	statków sportowych,
	3)	statków nie podlegających wpisowi do rejestru okrętowego lub rejestru statków morskich, prowadzonego przez urzędy morskie.
§ 3. Wytyczne, o których mowa w § 1, stanowią podstawę do ustalania rodzaju, ilości i rozmieszczenia sprzętu gaśniczego, pożarniczego oraz opracowywania planów ochrony przeciwpożarowej dla poszczególnych statków.
§ 4. Tracą moc:
	1)	zarządzenie porządkowe Nr 5 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z dnia 21 maja 2003 r. w sprawie wytycznych dla armatorów o rodzaju, ilości i rozmie- szczeniu sprzętu gaśniczego (pożarniczego) na statku oraz w sprawie opracowywania i przechowywania planów ochrony przeciwpożarowej statków morskich. (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2003 r, Nr 74, poz. 1191 i Dz. Urz. Woj. Warm. Mazur. z 2003 r. Nr 73 poz. 1114).
	2)	zarządzenie porządkowe Nr 1 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z dnia 1 kwietnia 2005 r. zmieniający komunikat w sprawie wytycznych dla armatorów o rodzaju, ilości i rozmieszczeniu sprzętu gaśniczego (pożarniczego) na statku oraz w sprawie opracowywania i przechowywania planów ochrony przeciwpożarowej statków morskich. (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2005 r Nr 36, poz. 711 i Dz. Urz. Woj. Warm. Mazur. z 2005 r. Nr 37 poz. 553).
§ 5. Komunikat wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2007 r. w drodze wywieszenia kapitanatach i bosmanatach portów i podlega ogłoszeniu w Dziennikach Urzędowych Województw Pomorskiego i Warmińsko-Mazurskiego. Komunikat zostaje umieszczony na stronie internetowej Urzędu Morskiego w Gdyni.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1 
SZCZEGÓŁOWE ZASADY USTALANIA RODZAJU, ILOŚCI I ROZMIESZCZENIA SPRZĘTU POŻARNICZEGO NA STATKU
I. Postanowienia ogólne.
1. Niniejsze przepisy stanowią podstawę do ustalenia rodzaju, liczby i rozmieszczenia sprzętu pożarniczego przy opracowaniu planu ochrony przeciwpożarowej statku.
2. Dla statków, które nie są zobowiązane do posiadania planu ochrony przeciwpożarowej, rodzaj i ilość sprzętu pożarniczego zatwierdza Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni na podstawie załącznika Nr 1 A i 1 B, "Wykaz minimalnego wyposażenia w sprzęt pożarniczy statków o pojemności brutto do 500" przy uwzględnieniu Polskich Norm PN-EN ISO 9094-1 i PN-EN ISO 9094-2.
3. Ustalony rodzaj, liczba oraz rozmieszczenie sprzętu pożarniczego winny być wpisane do książki bezpieczeństwa pożarowego statku.
4. Sprzęt pożarniczy powinien spełniać wymagania przepisów uznanej instytucji klasyfikacyjnej.
5. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dyrektor urzędu morskiego, biorąc pod uwagę rodzaj statku, charakter jego zatrudnienia oraz rodzaj uprawianej żeglugi, może zmienić lub zaakceptować inny rodzaj, liczbę i rozmieszczenie sprzętu pożarniczego niż ustalony w niniejszym komunikacie.
II. Zasady rozmieszczenia sprzętu pożarniczego.
1. Sprzęt pożarniczy powinien być umieszczony w łatwo dostępnym i widocznym miejscu na statku oraz odpowiednio oznaczony symbolami wykonanymi z materiału fotoluminescencyjnego, zgodnie z obowiązującą rezolucją IMO.
2. Sprzęt powinien być utrzymywany w należytym stanie technicznym i gotowości do natychmiastowego użytku zarówno w morzu, jak i podczas postoju statku w porcie. Sprzętu tego należy używać wyłącznie do akcji ratowniczo-gaśniczych oraz do celów szkoleniowych.
3. Sprzęt pożarniczy nie rozdysponowany na stanowiska należy przechowywać w magazynie pożarowym lub w innym specjalnie do tego celu przeznaczonym miejscu. Zaleca się, aby na statku znajdowały się dwa magazynki sprzętu pożarniczego, z których jeden powinien znajdować się w rejonie nadbudówki. Każdy magazynek pożarowy powinien być wyraźnie i w sposób trwały oznakowany.
4. W magazynku pożarowym należy przewidzieć odpowiednie stanowiska do przeglądów i konserwacji przechowywanego sprzętu, zapasów do utrzymywania ich w stanie przydatności do natychmiastowego użycia.
5. W pomieszczeniach statku węże tłoczne powinny być na stałe przyłączone do hydrantów.
6. Gaśnice powinny być rozmieszczane i przechowywane w taki sposób, aby ich skuteczność gaśnicza nie uległa zmniejszeniu pod wpływem warunków pogodowych, drgań lub innych czynników zewnętrznych, (gaśnice na dwutlenek węgla nie powinno się umieszczać w pomieszczeniach mieszkalnych).
7. W posterunkach dowodzenia oraz innych pomieszczeniach, w których znajduje się wyposażenie elektryczne, elektroniczne lub urządzenia niezbędne dla bezpieczeństwa statku, gaśnice powinny zawierać taki czynnik gaśniczy, który ani nie przewodzi prądu, ani nie jest szkodliwy dla wyposażenia i urządzeń.
Na statku powinny znajdować się "Instrukcja przeciwpożarowa" i pożarnicze tablice informacyjne z napisem NIEBEZPIECZEŃSTWO - DANGER oraz NIE PALIĆ - NO SMOKING. Tablice powinny mieć wymiary nie mniejsze niż 840 x 600 mm, powinny być koloru białego, z 20 mm obrzeżem koloru czerwonego. Litery powinny być czarne, o wysokości nie mniejszej niż 120 mm.
III. Gaśnice i agregaty gaśnicze.
1. Na statkach o pojemności brutto powyżej 500 każda gaśnica proszkowa lub gaśnica na dwutlenek węgla powinna mieć pojemność co najmniej 5 kg, a każda gaśnica pianowa powinna mieć pojemność co najmniej 9 litrów. Masa każdej gaśnicy przenośnej nie powinna przekraczać 23 kg, a jej zdolność do gaszenia powinna być co najmniej równoważna ze zdolnością do gaszenia gaśnicy płynowej 9 litrowej.
2. Czynnik gaśniczy zastosowany w gaśnicy powinien być odpowiedni do grupy pożaru, jaki może powstać w danym pomieszczeniu, do którego gaśnica jest przeznaczona.
3. Do każdego typu gaśnic zdolnych do ponownego naładowania na statku przez załogę należy przewidzieć ładunki zapasowe w liczbie 100% dla pierwszych
10 gaśnic oraz 50% dla gaśnic pozostałych, lecz nie wymaga się więcej niż 60 kompletów ładunków zapasowych. Na statku należy umieścić instrukcje napełniania gaśnic.
4. W przypadku gaśnic, które nie mogą być ponownie napełniane na statku, należy przewidzieć dodatkowe gaśnice zapasowe tego samego typu i tej samej objętości, w takiej liczbie jak określono wyżej odnośnie do ładunków zapasowych. Do każdego agregatu gaśniczego, który można napełnić na statku, należy przewidzieć jeden ładunek zapasowy.
5. Gaśnice powinny być umieszczane w pomieszczeniu w łatwo dostępnym miejscu. Jedna z gaśnic w danym pomieszczeniu powinna znajdować się w pobliżu wejścia do pomieszczenia.
6. Zezwala się na wyposażenie grupy pomieszczeń o łącznej powierzchni do 50 m2 w jedną gaśnicę, umieszczoną na korytarzu, pod warunkiem ze wejścia do tych pomieszczeń prowadzą tylko z jednego korytarza.
7. W przedziałach maszynowych kategorii A gaśnice powinny być rozmieszczone tak, aby odległość między nimi nie przekraczała 10 m.
8. Gaśnice nie mogą być umieszczane w odległości mniejszej niż 1 m od potencjalnego źródła ognia.
9. Każda gaśnica powinna mieć element konstrukcyjny lub zawleczkę z plombą, pokazujące, że po użyciu została rozładowana.
IV. Przenośny zestaw pianowy.
Przenośny zestaw pianowy powinien składać się z prądownicy pianowej typu zasysającego, którą można podłączyć do instalacji gaśniczej wodnej za pomocą węża pożarniczego, wraz z przenośnym zbiornikiem zawierającym co najmniej 20 litrów środka pianotwórczego, oraz z jednego zapasowego zbiornika środka pianotwórczego. Prądownica powinna być zdolna do wytwarzania piany odpowiedniej do gaszenia pożaru palącego się oleju, z wydajnością co najmniej 1,5 m3/min.
V. Wyposażenie strażackie.
W skład zestawu wyposażenia strażackiego powinny wchodzić wyposażenie osobiste i aparat oddechowy.
	1.	wyposażenie osobiste powinno obejmować:
-	ubranie ochronne, wykonane z materiału chroniącego skórę przed ciepłem promieniującym od ognia oraz przed oparzeniami płomieniem lub parą. Powierzchnia zewnętrzna ubrania powinna być wodoodporna,
-	buty i rękawice wykonane z gumy lub innego materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego,
-	sztywny hełm stanowiący skuteczną ochronę przed uderzeniami,
-	elektryczną lampę bezpieczeństwa (latarkę ręczną) uznanego typu o okresie działania trwającym co najmniej 3 godziny. Elektryczne lampy na zbiornikowcach oraz przeznaczone do użycia w rejonach niebezpiecznych powinny być typu przeciwwybuchowego,
-	topór z trzonkiem zaopatrzonym w izolację wysokiego napięcia.
	2.	Aparat oddechowy powinien być niezależnym aparatem oddechowym ze sprężonym powietrzem, którego objętość w butlach powinna wynosić co najmniej 1200 litrów, lub innym niezależnym aparatem oddechowym który powinien funkcjonować przez okres co najmniej 30 minut. Wszystkie butle powietrzne do aparatów powinny być wzajemnie wymienialne.
	3.	Do każdego aparatu oddechowego należy przewidzieć ognioodporną linkę bezpieczeństwa co najmniej 30 m. Linka bezpieczeństwa powinna przejść pomyślnie próbę uznania z obciążeniem statycznym 3,5 kN przez 5 min. bez uszkodzenia. Linka bezpieczeństwa powinna mieć możliwość mocowania za pomocą karabińczyka do szelek aparatu lub do oddzielnego pasa w celu niedopuszczenia do odłączenia aparatu podczas użycia linki bezpieczeństwa.
	4.	Jeden komplet wyposażenia strażackiego powinien być umieszczony na mostku nawigacyjnym lub w jego pobliżu.
	5.	Rękawice i buty elektroizolacyjne, wchodzące w skład zestawu wyposażenia strażackiego podlegają okresowej atestacji.
	6.	Jeżeli statek musi posiadać wyposażenie strażackie to jego ilość nie może być mniejsza niż 2 komplety
VI. Awaryjne ucieczkowe aparaty oddechowe(EEBD).
1. Aparat EEBD jest urządzeniem dostarczającym powietrze lub tlen, używanym tylko podczas ucieczki z pomieszczeń o atmosferze niebezpiecznej. Urządzenie to powinno być uznane przez instytucję klasyfikacyjną.
2. Aparat EEBD nie powinny być stosowane przy gaszeniu pożarów, wchodzeniu do przestrzeni lub zbiorników pozbawionych tlenu, ani używane przez strażaków. W takich przypadkach należy stosować niezależny aparat oddechowy, specjalnie przystosowany do takiego użycia.
3. Część twarzowa oznacza pokrycie twarzy, zapewniające pełne uszczelnienie wokół oczu, nosa oraz ust, a które jest mocowane za pomocą odpowiednich środków.
4. Kaptur oznacza pokrycie głowy, które całkowicie zakrywa głowę, szyję i może zakrywać część pleców.
5. Czas działania aparatu EEBD powinien wynosić co najmniej 10 minut.
6. Aparat EEBD powinien mieć kaptur lub kompletną część twarzową, właściwie chroniącą oczy, nos i usta podczas ucieczki. Kaptury i części twarzowe powinny być wykonane z materiału trudnopalnego oraz powinny mieć okienko z przezroczystą szybką do patrzenia
7. Aparat EEBD nie używany powinien umożliwiać noszenie go przy sobie, pozostawiając ręce swobodne.
8. Aparat EEBD, w czasie przechowywania powinien być właściwie chroniony przed oddziaływaniem środowiska.
9. Na aparacie EEBD powinny być wyraźne nadrukowane zwięzłe instrukcje i schematy, jasno ilustrujące sposób użytkowania aparatu. Uwzględniając sytuacje, w których jest mało czasu na ucieczkę z atmosfery niebezpiecznej, korzystanie z aparatu powinno być szybkie i proste.
10. Na każdym aparacie EEBD powinny być nadrukowane wymagania dotyczące konserwacji, znak fabryczny producenta i numer serii, dopuszczalny okres przechowywania z datą produkcji oraz nazwa jednostki certyfikującej. Wszystkie aparaty EEBD przeznaczone do szkolenia powinny być wyraźnie oznakowane.
VII. Wyposażenie statków w sprzęt pożarniczy, części zapasowe.
1. Wyposażenie w sprzęt pożarniczy i części zapasowe statków o pojemności brutto 500 i większej określa konwencja SOLAS-74.
1.1.	Statki o pojemności brutto 500 i większej należy wyposażyć dodatkowo w koc gaśniczy tj.
a)	w sterowni - 1 szt.
b)	w przedziałach maszynowych z silnikami o łącznej mocy:
-	do 368kW - 1 szt.
-	powyżej 368 do 735kW - 2 szt.
-	powyżej 735kW - 3 szt.
-	przy lądowiskach dla śmigłowca - 1szt.
-	w wydzielonej kotłowni - 1 szt.
1.2.	Sprzęt burzący (topór ciężki i łom) - 1 komplet na każdym pokładzie pomieszczeń mieszkalnych.
1.3.	Dla statków wyposażonych w stałe instalacje gaśnicze na dwutlenek węgla wymagany jest 1 wykrywacz i 10 wskaźników rurkowych CO2.
W przypadku posiadania przez statek analizatora spalin, wykrywacza gazów nie wymaga się.
2. Minimalne wyposażenie w sprzęt pożarniczy statków o pojemności brutto do 500 określa tabela do załącznika nr 1
VIII. Kontrola sprzętu pożarniczego.
1. Gaśnice, agregaty gaśnicze i aparaty oddechowe należy co 12 miesięcy poddawać okresowym przeglądom, które powinny być wykonane przez uznane zakłady konserwacji i napraw sprzętu pożarniczego posiadające autoryzację Administracji Morskiej.
2. Uznanie zakładów konserwacji i napraw sprzętu pożarniczego i uzyskanie autoryzacji Administracji Morskiej regulują odrębne przepisy.
3. Na statkach o pojemności brutto 500 i większej sprzęt pożarniczy winien być systematycznie kontrolowany i utrzymywany w stałej sprawności do natychmiastowego użytku przez oficera wyznaczonego przez kapitana statku zgodnie z planem konserwacji i przeglądów (wytyczne IMO Cyrkularz MSC/Circ. 850).
4. Na statkach o pojemności brutto do 500 wewnętrzne kontrole sprzętu pożarniczego winne być przeprowadzane przez kapitana statku lub wyznaczonego oficera pokładowego co 3 miesiące. Fakt dokonania kontroli odnotować w dzienniku pokładowym.
ZAŁĄCZNIK Nr 1A 
Minimalne wyposażenie w sprzęt pożarniczy statków o pojemności do 500
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 1B 
WYKAZ MINIMALNEGO WYPOSAŻENIA W SPRZĘT POŻARNICZY STATKÓW O POJEMNOŚCI BRUTTO DO 500
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2 
WYTYCZNE W SPRAWIE OPRACOWYWANIA I PRZECHOWYWANIA PLANÓW OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ STATKÓW MORSKICH
I. POSTANOWIENIA WSTĘPNE
1. Wytyczne niniejsze określają zasady sporządzania planu ochrony przeciwpożarowej dla poszczególnych statków morskich, który w dalszej treści wytycznych zwany jest planem.
2. Wytyczne mają zastosowanie do opracowywania planu dla statków morskich nowo wybudowanych oraz statków poddanych przebudowie, remontom, wymianie wyposażenia jak również statków będących w eksploatacji w przypadku, jeżeli okoliczności wymagają zmiany planu.
3. Do posiadania planu zobowiązane są statki:
a)	nowo wybudowane lub przebudowane oraz statki istniejące, podlegające Konwencji SOLAS-74.
b)	pasażerskie, zbiornikowce, chemikaliowce i gazowce niezależnie od ich pojemności i rodzaju uprawianej żeglugi.
c)	nie podlegające Konwencji SOLAS - 74 z napędem własnym o łącznej mocy silników głównych i pomocniczych 735 KW i powyżej, doki,
d)	nowo wybudowane, przebudowane i po remoncie udające się w podróże próbne z personelem nie należącym do załogi statku o liczebności powyżej 12 osób,
e)	z napędem żaglowo-mechanicznym o długości 24 m i powyżej,
f)	innych - na wniosek zainteresowanych.
4. Plan winien być opracowany w oparciu o zatwierdzoną przez instytucję klasyfikacyjną dokumentację statku.
5. Ujęte w planie symbole graficzne określające elementy zabezpieczenia konstrukcyjnego, urządzeń ochrony przeciwpożarowej oraz wyposażenia pożarniczego winny być zgodne z obowiązującą Rezolucją IMO.
6. Każdy plan powinien być zatwierdzony przez Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni. Przeznacza się jeden egzemplarz planu ochrony przeciwpożarowej dla celów archiwizacyjnych urzędu morskiego.
7. Zatwierdzenie planu następuje przez przyłożenie pieczęci, według następującego wzoru i treści:
ZATWIERDZAM - APPROVED
URZĄD MORSKI W GDYNI
MARITIME OFFICE at GDYNIA
Gdynia dnia...
day of
Z up. Dyrektora
Under
the authority of Director
(podpis --signature)
8. Plan ochrony przeciwpożarowej powinien być wywieszony na statku w widocznych miejscach: na korytarzach, holach, centrum dowodzenia. Duplikat planu powinien być ulokowany na zewnątrz nadbudówki w oznaczonym pojemniku.. Miejsce umieszczenia planu powinno być oznakowane zgodnie z okólnikiem IMO MSC/Circ 451
9. Za zatwierdzenie planu pobiera się opłatę zgodnie z taryfą ustaloną, w odrębnych przepisach.
II. PRZEPISY OBOWIĄZUJĄCE PRZY OPRACOWYWANIU PLANÓW OCHRONY PPRZECIWPOŻAROWEJ.
Przy opracowywaniu planów należy w szczególności uwzględnić:
	1.	postanowienia Konwencji SOLAS -74,
	2.	tablicę symboli graficznych stosowanych na planach ustalonych w obowiązującej Rezolucji IMO,
	3.	przepisy instytucji klasyfikacyjnej uznanej przez polską administrację morską,
	4.	obowiązujące przepisy dotyczące wyposażenia statków morskich w sprzęt pożarniczy.
III. ZADANIA I PRZEZNACZENIE PLANU OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ.
Plan powinien spełniać następujące zadania:
	1.	umożliwić załogom statków, jednostkom straży pożarnej i odpowiedzialnym za bezpieczeństwo pożarowe pracownikom stoczni zapoznanie się z rodzajami i rozmieszczeniem:
a)	posterunków dowodzenia i pożarowych,
b)	przegród przeciwpożarowych pionowych i poziomych,
c)	drzwi i zamknięcia otworów w przegrodach przeciwpożarowych,
d)	dróg ewakuacji z rejonów i pomieszczeń statków,
e)	urządzeń odcinających i wyłączających systemy wentylacji,
f)	zbiorników paliwa i olejów smarowych z zaworami zdalnego odcinania
g)	urządzeń wykrywczo-sygnalizacyjnych pożaru i alarmowych,
h)	pomp pożarniczych z zaworami instalacji wodno-hydrantowej,
i)	stałych instalacji gaśniczych oraz przenośnego sprzętu pożarniczego zainstalowanego na statku,
	2.	stanowi pomoc w prowadzeniu akcji ratowniczo-gaśniczej i szkoleniu załóg statków oraz jednostek straży pożarnej,
	3.	stanowi podstawę prawidłowego rozmieszczenia przenośnego sprzętu pożarniczego na statkach w końcowej fazie budowy i w trakcie ich eksploatacji.
IV. PODZIAŁKA I FORMAT PLANU OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ.
1. Plan powinien być wykonany w skali zapewniającej praktyczne jego wykorzystanie i możliwość naniesienia odpowiednich elementów konstrukcyjnych statku, symboli urządzeń ochrony przeciwpożarowej i wyposażenia pożarniczego oraz innych znaków i napisów.
Dla wykonania planu zaleca się przyjmowanie następujących podziałek:
	1)	dla statków o długości całkowitej do 50 m 1:50
	2)	dla statków o długości całkowitej od 51 m do 150 m 1:100
	3)	dla statków o długości całkowitej od 151 m do 200 m 1:200
	4)	dla statków o długości całkowitej powyżej 200 m 1:300
2. Plan powinien być wykonany w miarę możliwości na jednym arkuszu. Dla statków wielopokładowych (statki pasażerskie, promy pasażersko-samochodowe, statki do przewozu samochodów itp.) dopuszcza się wykonanie planu na dwóch lub więcej arkuszach.
V. RYSUNKI PLANU OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ.
1. Plan powinien zawierać przekrój wzdłużny statku w płaszczyźnie symetrii, widoki z góry wszystkich pokładów i platform oraz widok na zbiorniki denne paliwa.
2. Obrysy konstrukcji statku i jego wyposażenia, istotne dla bezpieczeństwa pożarowego, powinny być wykonane na planie liniami w kolorze czarnym. Na plan nie należy nanosić szczegółów nie obrazujących ochrony przeciwpożarowej statku, które mogłyby zmniejszyć czytelność planu lub uniemożliwić naniesienie w odpowiednich miejscach właściwych symboli, opisów itp.
3. Na przekroju wzdłużnym lub na każdym pokładzie powinno być odpowiednio oznaczone:
	1)	rozmieszczenie posterunków dowodzenia i pożarowych,
	2)	rodzaj i rozmieszczenie przegród przeciwpożarowych pionowych i poziomych, dzielących przestrzeń kadłuba i nadbudówki względnie pokładówki na odpowiednie strefy pionowe i poziome,
	3)	drzwi w przegrodach przeciwpożarowych i szybach klatek schodowych ze stanowiskami ich sterowania,
	4)	schody, zejściówki, szyby dźwigów pionowych i luków transportowych umożliwiające dostęp do poszczególnych przedziałów, pomieszczeń i pokładów z uwidocznieniem korytarzy, drzwi i dróg ewakuacyjnych,
	5)	urządzenia zdalnego wyłączania wentylatorów, zamykania otworów kanałów wentylacyjnych, świetlików, przestrzeni pierścieniowych wokół kominów oraz innych zamknięć ograniczających ciąg oraz przenikanie dymu i płomieni,
	6)	rozmieszczenie centralek wykrywczo-sygnalizacyjnych pożaru i ich repetytorów oraz pomieszczenia chronione,
	7)	rozmieszczenie stałych instalacji gaśniczych ze stanowiskami ich uruchamiania oraz pomieszczenia chronione tymi instalacjami.
	8)	pompy pożarnicze ze stanowiskami ich uruchamiania i rozmieszczeniem zaworów hydrantowych oraz łączników międzynarodowych,
	9)	rozmieszczenie zbiorników paliwa i olejów smarowych ze stanowiskami zdalnego zamykania zaworów odcinających,
	10)	rozmieszczenie sprzętu pożarniczego
4. Na poszczególnych pokładach powinny być naniesione pomieszczenia mieszkalne, służbowe, maszynowe i przemysłowe wraz z korytarzami przyległymi do tych pomieszczeń oraz pomieszczenia ładunkowe, pomieszczenia kategorii specjalnej i pompownie.
5. W pomieszczeniach maszynowych należy zaznaczyć obrysami silniki główne kotły parowe, spalarki, zespoły prądotwórcze, zbiorniki sprężonego powietrza, zbiorniki paliwa i oleju smarowego o pojemności 1 m3 oraz główne tablice rozdzielcze.
6. Na przekroju wzdłużnym planu należy zaznaczyć za pomocą, strzałki (kolorem zielonym) usytuowanie miejsca do wypalania otworów ewakuacyjnych z pomieszczenia maszynowni. Miejsce to należy zaznaczyć na kadłubie statku w sposób trwały, w uzgo- dnieniu z instytucją, klasyfikacyjną. Zaleca się, aby minimalne wymiary otworu wynosiły
	1)	Szerokość 600 mm
	2)	Wysokość 900 mm
Na statkach, gdzie odstępy miedzy wręgami w przedziale maszynowym są mniejsze niż 600 mm, oznaczenie otworu. o którym mowa wyżej, nie jest wymagane. Przykład poprawnego oznaczenia otworu ewakuacyjnego na planie pokazuje Aneks Nr 1 do niniejszego załącznika.
7. Na planie należy zaznaczyć usytuowanie magazynów sprzętu pożarniczego. Magazyny sprzętu pożarniczego mogą być w pomieszczeniach. z których wyjścia prowadzą na otwarty pokład lub korytarz, mający bezpośrednie połączenie z pokładem otwartym.
VI. OZNAKOWANIE PLANU OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ.
1. Symbole graficzne powinny być naniesione na plan w takiej pozycji, w jakiej są usytuowane w tablicy symboli graficznych z wyjątkiem symboli drzwi oraz strzałek określających kierunek ewakuacji.
2. Symbole graficzne powinny być nanoszone na plan możliwie dokładnie w miejscach odpowiadających rzeczywistemu położeniu urządzenia lub wyposażenia pożarniczego statku, a ogólna ich liczba winna być podana w tablicy symboli.
3. Symbole graficzne. które nie mieszczą się w danym pomieszczeniu na planie, można umieszczać obok tego pomieszczenia na odnośnikach.
4. W przypadku występowania pomieszczeń chronionych jednocześnie instalacjami gaśniczymi i wykrywczymi, można je oznaczyć pojedynczymi symbolami czujek pożarowych odpowiedniego rodzaju w połączeniu z odpowiednimi symbolami obszarów chronionych
5. Wymaga się nanoszenia na plan symboli graficznych wyposażenia pożarniczego w liczbie nie mniejszej niż wynika to z przepisów o wyposażeniu statków w sprzęt pożarniczy.
6. Przegrody typu A-0, tworzące poprzeczne grodzie wodoszczelne, sięgające do pokładu grodziowego i dzielące statek na przedziały wodoszczelne, na1eży narysować linią ciągłą. o grubości 1 mm. Nie wymaga się dodatkowego oznakowania tego typu przegród na rysunkach i tabliczce rysunkowej planu.
7. Symbole graficzne w tablicy symboli planu powinny być naniesione według kolejności numerów od dołu ku górze.
8. Obrysy zbiorników paliwa i olejów smarowych powinny być obramowane linią koloru brązowego.
VII. OPIS PLANU
1. Na planie powinna być umieszczona tablica symboli, według wzoru podanego w Aneksie Nr 2, z objaśnieniami znaczenia symboli i charakterystyką. urządzeń ochrony przeciwpożarowej oraz wyposażenia pożarniczego.
2. Na planie należy podać następujące dane statku:
	1)	długość całkowita,
	2)	szerokość maksymalna
	3)	wysokość do pokładu głównego
	4)	pojemność brutto,
	5)	moc silników głównych
	6)	ilość załogi i pasażerów
	7)	symbol klasy
3. Na planie należy opisać pomieszczenia mieszkalne, służbowe, maszynowe, przemysłowe, ładunkowe, kategorii specjalnej i pompownie. Opisy można nanieść w obrysie pomieszczenia, podając jego nazwę lub numer identyfikacyjny. W przypadku oznaczenia pomieszczeń numerami identyfikacyjnymi, należy sporządzić osobną tabelę zgodnie z wzorem podanym w Aneksie Nr 3, z określeniem ich nazw.
4. W osobnej tabeli należy opisać zbiorniki paliwa i oleju smarowego z podaniem ich pojemności, zgodnie z wzorem określonym w Aneksie Nr 4. Zamiast osobnej tabeli dopuszcza się opis zbiorników w miejscu ich usytuowania, o ile taka możliwość istnieje.
5. Dla statków wyposażonych w stałą instalację gaśniczą gazową należy na planie ochrony przeciwpożarowej sporządzić zestawienie otworów przewidzianych do zamknięcia celem uszczelnienia przedziału bronionego tą instalacją, oraz oznakować na planie symbole urządzeń do wewnętrznego, zewnętrznego zamknięcia wentylacji i drzwi zgodnie z zasadami określonymi w Aneksie nr 5.
6. Przy opisywaniu pomieszczeń, zbiorników i urządzeń ochrony przeciwpożarowej należy kierować się zasadą, że wszystkie te elementy leżące po prawej stronie płaszczyzny symetrii statku, powinny być oznaczone numerami nieparzystymi, natomiast leżące po lewej stronie płaszczyzny symetrii statku numerami parzystymi
7. Wszystkie zestawienia powinny być naniesione z prawej strony rysunków planu po lewej stronie tabliczki rysunkowej.
8. Plan statku uprawiającego żeglugę międzynarodową powinien być wykonany w językach polskim i angielskim.
9. Dla planu statku uprawiającego żeglugę międzynarodową ustala się nazwę:
"PLAN OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ - FIRE CONTROL PLAN"
W przypadku naniesienia oznakowania środków
i urządzeń ratunkowych ustala się nazwę:
"PLAN BEZPIECZEŃSTWA - SAFETY PLAN"
ZAŁĄCZNIK Nr 2A 
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2B 
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2C 
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2D 
grafika
ZAŁĄCZNIK Nr 2E 
Zasady mające na celu zapewnienie skuteczności gaszenia
grafika