Pomor.2009.103.2033
KOMUNIKAT Nr 1
Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni
z dnia 8 lipca 2009 r.
w sprawie liczby, rodzaju i rozmieszczeniu środków i urządzeń ratunkowych oraz minimalnego zestawu urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej
(Gdańsk, dnia 6 sierpnia 2009 r.)
Na podstawie § 7 ust. 2 i 3, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie (Dz. U. Nr 174, poz. 1452 i z 2006 r. Nr 73, poz. 515) ogłasza się, co następuje:
§ 1. Ustala się liczbę, rodzaj i rozmieszczenie środków i urządzeń ratunkowych dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej oraz minimalny zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla tych statków, zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do niniejszego komunikatu.
§ 2. Komunikat określa liczbę, rodzaj i rozmieszczenie środków ratunkowych dla poszczególnych kategorii statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej, wymienionych w § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki (Dz. U. Nr 174, poz. 1452 i 2006 r. Nr 73, poz. 515), zwanego dalej "rozporządzeniem" oraz minimalny zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla tych statków.
§ 3. Dla celów niniejszego komunikatu przez rodzaje żeglugi w zależności od których ustalono wyposażenie statków w środki i urządzenia ratunkowe, w przedmioty stanowiące wyposażenie środków ratunkowych i w minimalny zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych, należy rozumieć rodzaje żeglugi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 maja 2008 r. w sprawie wykazów obszarów pasażerskiej żeglugi krajowej (Dz. U. Nr 97 poz. 633).
§ 4. 1. Statki powinny być wyposażone w środki i urządzenia ratunkowe zgodnie z przepisami komunikatu.
2. Wyposażenie statków w środki i urządzenia ratunkowe ustala się w zależności od kategorii, do której statek zgodnie z rozporządzeniem został zaliczony, od klasy statku oraz obszaru żeglugi, na którym statek uprawia żeglugę.
3. Wyposażenie poszczególnych kategorii statków w środki i urządzenia ratunkowe określa załącznik nr 1 do Komunikatu.
§ 5. 1. Armator obowiązany jest sporządzić plan rozmieszczenia środków i urządzeń ratunkowych na statku.
2. Plan, o którym mowa w ust. 1 może być połączony z planem ochrony przeciwpożarowej pod warunkiem zachowania czytelności i przejrzystości planu.
3. Plan rozmieszczenia środków ratunkowych, o których mowa w ust. 1 wymaga zatwierdzenia przez Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni.
4. Wszelkie zmiany planu, o którym mowa w ust. 2 wymagają zatwierdzenia przez Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni.
§ 6. Na statkach pasażerskich uprawiających pasażerską żeglugę krajową przed odcumowaniem należy przeprowadzić instruktaż dla pasażerów dotyczący rozmieszczenia pasów ratunkowych, dróg ewakuacyjnych i miejsc zbiórek oraz zademonstrować zakładanie pasa ratunkowego. Obowiązek nie dotyczy rejsów, których czas trwania nie przekracza 30 minut.
§ 7. 1. Na każdym statku musi znajdować się skuteczne urządzenie służące do ratowania człowieka za burtą statku. Skutecznym urządzeniem jest takie, które gwarantuje podniesienie nieprzytomnego rozbitka w jak najkrótszym czasie, które może być zaakceptowane przez Dyrektora Urzędu Morskiego po praktycznym ćwiczeniu polegającym na wyrzuceniu manekina z burty statku w czasie jego ruchu i wyciągnięcie go na burtę statku przez załogę.
2. Wyposażenie łodzi ratunkowych i ratowniczych oraz tratw powinno być zgodne z międzynarodowymi przepisami, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Dopuszcza się wyposażenie pneumatycznych tratw ratunkowych "Solas B Pack" dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej zgodnie z Konwencją SOLAS, z wyjątkiem statków pasażerskich o których mowa w kategorii A.3
4. Każdy statek powinien posiadać przynajmniej jedną drabinkę do wsiadania do środków ratunkowych z każdej burty odpowiadającą wymaganiom SOLAS III/48.7. Statek może być zwolniony z tego wymogu pod warunkiem, że we wszystkich stanach nieuszkodzonych oraz w przewidzianych stanach uszkodzenia (trym i przechył), wolna burta pomiędzy miejscem wsiadania a linią wody nie będzie większa niż 1.5 m.
§ 8. 1. Ustala się tablicę minimalnego zestawu urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla statków pasażerskich w pasażerskiej żegludze krajowej, stanowiącą załącznik nr 2 do komunikatu.
2. Na każdym statku powinien znajdować się zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych, zgodny z tablicą wskazaną w ust. 1.
§ 9. 1. Wyszczególnione w załącznikach nr 1 i 2 środki i urządzenia ratunkowe nawigacyjne, radiowe oraz środki sygnałowe powinny odpowiadać wymaganiom określonym w konwencji SOLAS, ustawie o wyposażeniu morskim z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 93, poz. 899) i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań dla wyposażenia morskiego (Dz. U. Nr 103, poz. 1091) oraz posiadać odpowiednie atesty uznanych przez administrację morską stacji atestacji.
2. Na statkach zbudowanych w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie środki i urządzenia wymienione w ustawie o wyposażeniu morskim z 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 93, poz. 899) powinny posiadać znak zgodności "wheelmark".
3. Na statkach zbudowanych przed 1 maja 2004 r. wymagania określone w ust. 1 odnoszą się tylko do nowo montowanego wyposażenia morskiego.
§ 10. Ilekroć wyposażenie w środki ratunkowe uzależnione jest od długości statku, przyjmuje się jego długość pomiarową określoną przepisami Międzynarodowej Konwencji o pomierzaniu pojemności statków z 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 56, poz. 247 i 248).
§ 11. Znajdujące się na statku niesprawne, a nie wymagane przez niniejsze przepisy, urządzenia ratunkowe, nawigacyjne, radiowe i środki sygnałowe powinny być zdemontowane i usunięte ze statku.
§ 12. 1. Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni może przyjąć środki równoważne z wyposażeniem określonym w załącznikach nr 1 i 2 do komunikatu, jeżeli nie zmniejszy to bezpieczeństwa oraz jeżeli uzna to za możliwe ze względu na rodzaj podróży i warunki żeglugi, i o ile pozwalają na to umowy międzynarodowe.
2. Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni może zwiększyć inne wymagania z zakresu wyposażenia statków w urządzenia i środki ratunkowe, w przedmioty stanowiące wyposażenie środków ratunkowych oraz minimalnego zestawu urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych.
§ 13. Dyrektor Urzędu Morskiego może zwolnić statek zbudowany przed wejściem w życie komunikatu, a uprawiający żeglugę na wodach osłoniętych lub wychodzący na redę z obowiązku posiadania łodzi ratowniczych, ratunkowych albo tratw ratunkowych, jeśli zainstalowanie tego rodzaju środka ratunkowego uzna za niemożliwe ze względów konstrukcyjnych.
§ 14. W przypadku statków pasażerskich nie ujętych w komunikacie (nietypowych) ma zastosowanie Dyrektywa 98/18/WE wraz z późn. zm.
§ 15. Traci moc Komunikat Nr 2 Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni z dnia 7 maja 2007 r. o wytycznych w sprawie ilości, rodzaju i rozmieszczeniu środków i urządzeń ratunkowych oraz minimalnego zestawu urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla statków pasażerskich w żegludze krajowej (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego Nr 100, poz. 1599, Dz. Urz. Woj. Warm. Mazurskiego Nr 72, poz. 1148).
§ 16. Komunikat wchodzi w życie z dniem 9 lipca 2009 r. w drodze wywieszenia w kapitanatach i bosmanatach portów i podlega ogłoszeniu w Dziennikach Urzędowych Województw Pomorskiego i Warmińsko-Mazurskiego. Komunikat zostaje umieszczony na stronie internetowej Urzędu Morskiego w Gdyni.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1 
WYPOSAŻENIE STATKÓW W ŚRODKI I URZĄDZENIA RATUNKOWE

Kat.
	 Typ statków zaliczanych do kategorii.
	 Klasa statku
	 Ilość,rodzaj środków i urządzeń ratunkowych.
	
1
	 2
	 3
	 4
	
Kategoria A1.
	
1
	 Statki pasażerskie o długości 24 m i większej.
	 B + C
	 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe dla 125% osób na nowych statkach.Na istniejących statkach dopuszcza się ilość łodzi lub tratw ratunkowych zabezpieczających pojemność dla 110 %osób Ilość jednostek ratunkowych, która znajduje się na burcie, winna zostać zwiększona, aby uwzględnić możliwość utraty lub niezadziałania największej jednostki ratunkowej, zapewniając miejsca dla ogólnej liczby osób na statku
	
	 	 	 2. Łódź ratownicza z możliwością wodowania z każdej burty.
	
	 	 	 3. Koła ratunkowe:8 szt.
	
	 	 	 4. Wyposażenie kół ratunkowych:
	
	 	 	 a. dwie pławki świetlno-dymne,
	
	 	 	 b. pozostałe w linkę ratunkową.
	
	 	 	 c. 50% kół w samoczynnie zapalające się pławki świetlne.
	
	 	 	 5. Pasy ratunkowe:
	
	 	 	 a. dla 105% osób na statku.
	
	 	 	 b. dziecięce w ilości nie mniejszej niż 10% ogólnej liczby osób na statku.
	
	 	 	 6. Komplet wyrzutni linki ratunkowej.
	
Kategoria A.1
	
2.
	 2. Statki pasażerskie o długości poniżej 24 m.
	 B + C
	 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe dla 125% osób na nowych statkach. Na istniejących statkach dopuszcza się ilość łodzi lub tratw ratunkowych zabezpieczających pojemność dla 110 %osób Ilość jednostek ratunkowych, która znajduje się na burcie, winna zostać zwiększona, aby uwzględnić możliwość utraty lub niezadziałania największej jednostki ratunkowej, zapewniając miejsca dla ogólnej liczby osób na statku
	
	 	 	 2. Łódź ratownicza z możliwością opuszczenia z każdej burty lub inne skuteczne urządzenie ratownicze służące do ratowania człowieka za burtą.
	
	 	 	 3. Koła ratunkowe 4 szt. z których dwa powinny być wyposażone w pławki świetlno-dymne, pozostałe w linkę ratunkową.
	
	 	 	 4. Pasy ratunkowe:
	
	 	 	 a. dla 105% liczby osób na statku.
	
	 	 	 b. dla każdego przewożonego dziecka, lecz nie mniej niż 10% ogólnej liczby osób na statku.
	
	 	 	 5. komplet wyrzutni linki ratunkowej
	
Kategoria A.2
	
1.
	 1.Statki pasażerskie
	 D8, D9 i D10 a także C na zachód od 1inii Hel - Świbno.
	 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe dla 125% osób na nowych statkach nowych. Na istniejących statkach dopuszcza się ilość łodzi lub tratw ratunkowych zabezpieczających pojemność dla 110 %osób xxx Ilość jednostek ratunkowych, która znajduje się na burcie, winna zostać zwiększona, aby uwzględnić możliwość utraty lub niezadziałania największej jednostki ratunkowej, zapewniając miejsca dla ogólnej liczby osób na statku
	
	 	 	 2. Łodź ratownicza z możliwością wodowania z każdej burty lub inne skuteczne urządzenie ratownicze służące do ratowania człowieka za burtą.
	
	 	 	 3. Koła ratunkowe w ilości nie mniejszej niż:
	
	 	 	 a. 4 szt.-gdy długość statku wynosi poniżej 24 m.
	
	 	 	 b. 6 szt.-gdy długość statku wynosi 24 m i powyżej.
	
	 	 	 4. Wyposażenie kół ratunkowych;
	
	 	 	 a. po jednym na każdej burcie statku w samoczynnie zapalającą się pławkę świetlno-dymną.
	
	 	 	 b. pozostałe w linkę ratunkową.
	
	 	 	 5. Pasy ratunkowe:
	
	 	 	 a. dla 105% osób na statku.
	
	 	 	 b. dziecięce w ilości nie mniejszej niż 10% ogólnej liczby osób na statku.
	
Kategoria A.3
	
1.
	 Statki pasażerskie
	 Porty i przystanie portowe
	 1. Łodzie lub tratwy ratunkowe lub dwustronne tratwy ratunkowe lub pływaki sztywne dla ogólnej liczby osób na statku. Pływaki sztywne mogą być uznane jako środki ratunkowe tylko w okresie letnim od 01 maja do 30 września każdego roku w żegludze dziennej.)
	
	 	 	 Uwaga: wyposażenie w pływaki sztywne nie dotyczy statków zbudowanych lub po przebudowie w dniu 01 maja 2004 r. lub po tej dacie oraz istniejących, które nie były wcześniej wyposażone w pływaki sztywne.
	
	 	 	 Dopuszcza się wyposażenie w pływaki sztywne statki żeglugi morskiej i śródlądowej jedynie do czasu technicznego ich zużycia (bez prawa przenoszenia ich ze statku na statek)
	
	 	 	 2. Pozostałe wyposażenie - jak w Kat.A.2
	
2.
	 Promy
	 Porty i przystanie portowe
	 1. Tratwy ratunkowe (bez wyposażenia wymaganego przez kodeks LSA) lub pływaki sztywne zapewniające miejsca dla wszystkich osób na promie.
	
	 	 	 Uwaga: dla nowo zbudowanych promów w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie wymaga się wyposażenie w tratwy ratunkowe dla wszystkich osób na promie. Dopuszcza się stosowanie tratw dwustronnie otwartych zabezpieczających miejsca dla wszystkich osób na promie.
	
	 	 	 2. Pasy ratunkowe dla 100% osób na promie.
	
	 	 	 3. Dziecięce pasy ratunkowe w ilości nie mniejszej niż 10% ogólnej ilości osób.
	
	 	 	 4. Koła ratunkowe w ilości nie mniejszej niż 4szt.
	
	 	 	 5. Wyposażenie kół ratunkowych.
	
	 	 	 a. jednym na każdej burcie w linkę ratunkową,
	
	 	 	 b. pozostałe w pławkę świetlną.

PRZYPISY
	1.	Na statkach pasażerskich klasy D uprawiających żeglugę w porze dziennej:
a.	pławka świetlno-dymna może być zastąpiona pławką dymną.
b.	pasy ratunkowe nie muszą być wyposażone w lampki świetlne.
	2.	Statki w pasażerskiej żegludze krajowej uprawiające żeglugę w okresie od 15 kwietnia do 15 października zamiast tratw ratunkowych mogą używać otwartych dwustronnych tratw pneumatycznych. Wyposażenie tych tratw pneumatycznych zgodnie z SOLAS B Pack może być pomniejszona o środki ochrony cieplnej i lekarstwa przeciwko chorobie morskiej.
	3.	W przypadku używania pływaków sztywnych przyjmuje się ich pojemność określoną przez producenta/firmę atestującą jedynie w okresie od 1 maja do 30 września. Po tym okresie należy przyjąć pojemność pływaka dla 4 dorosłych osób lub 6 dzieci.
	4.	Dopuszcza się za każdorazową zgodą Dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie przejście po wodach morskich statków żeglugi śródlądowej wyposażonych w pływaki sztywne po wymienionym okresie w p. 2.
	5.	Na promach wym. w kat.A.3 nie wymaga się wyposażenia tratw ratunkowych w zwalniaki hydrostatyczne a jedynie zamocowane na haku odrzutnym.
	6.	Wyposażenie w pływaki sztywne nie dotyczy statków Kat.A.3 zbudowanych w dniu 1 maja 2004 r. lub po tej dacie oraz istniejących, które wcześniej nie były wyposażone w pływaki sztywne.
ZAŁĄCZNIK Nr 2 
TABLICA MINIMALNEGO ZESTAWU URZĄDZEŃ NAWIGACYJNYCH, RADIOWYCH I ŚRODKÓW SYGNAŁOWYCH DLA STATKÓW PASAŻERSKICH W PASAŻERSKIEJ ŻEGLUDZE KRAJOWEJ

Lp.
	 Urządzenia i środki
	 Klasa statku
	 Jednostka
	 Uwagi
	
	 	 Porty i przystanie portowe
	 D
	 C
	 B
	 	 	
1
	 2
	 3
	 4
	 5
	 6
	 7
	 8
	
1.
	 Kompas magnetyczny główny
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 z aktualnym atestem i aktualną tabelą dewiacji
	
2.
	 Kompas magnetyczny sterowy
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 patrz przypisy pkt 1
	
3.
	 Echosonda
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 dot. statków o długości 24 m. i powyżej;
	
4.
	 Sonda ręczna
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.

5.
	 Sekundomierz
	 -
	 
	 1
	 1
	 szt.
	 nie dot.statków uprawiających żeglugę tylko w żegludze dziennej
	
6.
	 Lornetka pryzmatyczna
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.

7.
	 Przechyłomierz
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 dot. statków o pojemności brutto 50 i powyżej;
	
8.
	 Latarnie sygnałowo- pozycyjne
	 1
	 1
	 1
	 1
	 kpl.
	 zgodnie z COLREG;
	
9.
	 Lampa do sygnalizacji dziennej z zapasem żarówek
	 -
	 -
	 -
	 1
	 szt.

10.
	 Dzwon, gong
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 zgodnie z wymogami COLREG
	
11.
	 Przyrząd do nadawania sygnałów dźwiękowych
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 zgodnie z wymogami COLREG;
	
12.
	 Znaki dzienne
	 1
	 1
	 1
	 1
	 kpl.
	 zgodnie z wymogami COLREG;
	
13.
	 Flagi MKS
	 1
	 1
	 1
	 1
	 kpl.
	 patrz przypisy pkt 3
	
14.
	 Rakiety spadochronowe czerwone
	 -
	 6
	 12
	 12
	 szt.

15.
	 Radar
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.

16.
	 Reflektor radarowy
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 dot. statków o pojemności brutto 200 i poniżej;
	
17.
	 Radiotelefon VIIF z niezależnym źródłem zasilania
	 1
	 1
	 1
	 1
	 szt.

18.
	 Radiotelefon VIIF z DSC
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 Patrz przypisy pkt 2
	
19.
	 Radiotelefon przenośny do łączności dwukierunkowej
	 1
	 2
	 2
	 3
	 szt.

20.
	 AIS
	 -
	 -
	 1
	 1
	 szt.
	 Nie dotyczy statków o pojemności brutto poniżej 300
	
21.
	 Radiopława awaryjna 406 MHz
	 -
	 -
	 1
	 1
	 szt.

22.
	 Transponder radarowy
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 Dotyczy statków w żegludze powyżej 1,5 nM od portu schronienia
	
23.
	 GPS
	 -
	 1
	 1
	 1
	 Szt

24.
	 VDR / S-VDR
	 -
	 1
	 1
	 1
	 szt.
	 patrz przypisy pkt 4

PRZYPISY
	1)	nie jest wymagany, gdy informacja z kompasu głównego o kursie jest dostępna dla sternika,
	2)	statki te nie muszą spełniać wymogów poz. 17.
	3)	nie wymaga się całego kompletu flag MKS a jedynie flagi A, B, C, G, H, N, O.
	4)	o ile warunki techniczne na to pozwalają